Wat ik daar leerde

Wanneer ik in de farmaceutische sector een nieuw studieprotocol moest introduceren, begon ik niet met vertellen hoe het vanaf dan moest.

Ik wilde eerst begrijpen hoe mensen werkten. Wat zij al kenden. Waar hun expertise zat. En waar het nieuwe botste met hun bestaande manier van werken.

Ik merkte dat er veel meer mogelijk werd wanneer mensen zich eerst gezien en ernstig genomen voelden.

Eerst begrijpen wat er speelt. Dan pas kijken wat er nodig is. ‍ ‍Dat is iets wat ik vandaag nog altijd meeneem.

Ik heb altijd gewerkt op plekken waar het leven kantelt.

Aan het begin van het leven, als vroedvrouw. Daar leerde ik al vroeg dat mensen tegelijk sterk en kwetsbaar kunnen zijn.

Daarna werkte ik jarenlang in de farmaceutische sector, samen met artsen en onderzoeksteams, in een wereld van protocollen, verantwoordelijkheid en scherpe keuzes.

Jarenlang dichtbij

Later werd ik ceremoniespreker en uitvaartondernemer.

Twaalf jaar lang stond ik heel dicht bij mensen op momenten van afscheid, verlies en ontreddering.

Ik schreef woorden wanneer mensen ze zelf niet vonden. Ik zat aan tafels waar moeilijke beslissingen genomen moesten worden. Ik zag families die elkaar heel nabij waren, maar ook mensen die naar dezelfde situatie keken en iets totaal anders beleefden.

Daar leerde ik nog iets:

Niet alles hoeft onmiddellijk opgelost te worden.

Soms moet je eerst kunnen blijven bij wat er is.

Luisteren.
Vragen stellen.
Zien wat er gezegd wordt en wat nog niet.

En soms woorden geven aan iets wat iemand zelf wel voelt, maar nog niet helder krijgt.

Veel van wat ik vandaag over het leven weet, heb ik geleerd in de nabijheid van stervenden en overledenen.

Niet alleen over sterven.

Vooral over leven. Over liefde en spijt. Over wat mensen belangrijk vinden wanneer veel van wat vanzelfsprekend leek, wegvalt. En over hoe verschillend mensen omgaan met wat hen overkomt.

Wat ik meeneem

De werelden waarin ik werkte waren heel verschillend.

Toch merk ik dat ik er vaak hetzelfde deed: proberen te begrijpen wat er werkelijk speelt, verschillende kanten blijven zien en niet te snel de oplossing voor een ander invullen.

Dat is ook hoe ik vandaag werk.

Ik luister.
Ik vraag door.
Ik leg verbanden.
Ik benoem wat zichtbaar wordt.